මාමා

අපේ අම්මාගේ මල්ලී නොහොත් අපේ මාමා තාත්තාගේ ගමෙන් විවාහයක් කරගෙන සිටියේය. ඔහුගේ මස්සිනා නොහොත් අපේ තාත්තා දෙමස්සිනෝ හොද මිතුරු සබදතාවක් පවත්වාගෙන ගිය බව අම්මා සමහර වෙලාවට කියන දේ වලින් තේරේ. අඩියට පුඩියට දෙකටම දෙමස්සිනෝ ගජේ දමා ගිය කතාද ඒ අතර වෙයි. මේ මාමා යුධහමුදාවේ සාජන්වරයෙක් දක්වා සේවය කොට පසුව විශ්‍රාම ගිය අතර මා දන්නා තරමට ඔහු හමුදාවේ දක්ෂ රියදුරෙක් විය. අම්මා ඒ දවස්වල කියන කතා අනුව මාමා කලක් යාපනය ප්‍රදේශයේද සේවය කොට ඇත. එකල යාපනයෙන් ගෙනවිත් පැල කල බට් අඹ ගස අපේ නුගේගොඩ ගෙදර ඉස්සරහා මහා විසාල ලෙස වැඩී හැමදා ඵල දෙන මහා වෘක්ෂ රාජයෙක්ව පැවතිණි. මේ අඹ ගස අපේ කුස පිරවූ හැටි පසුව ලියමි. කෙසේ හෝ අම්මා හා ලොකු අම්මාගේ කතා අනුව මාමා හමුදා සැපයුම් අංශයට මාරු වූ දා සිට කරවල උම්බලකඩ මාලු පරිප්පු වල අඩුවක් නොතිබූ බව නොරහසකි. මාමා නුගේගොඩ හයිලෙවල් පාර අද්දරම පිහිටි අපේ ගෙයි ඉස්සරහා නතර කරන විසාල හමුදා ට්රක් රථයෙන් මේ කළමනා ගෙනවිත් අම්මාටත් ලොකු අම්මාටත් දුන් කාලයේ අප කුඩා වුන් ලෙස ඉන්නට ඇත. එහෙම ගෙනාවාය කියා මම දැක නැතත් ඒ “අහින්සක හොරකම’ (මේ බඩු වලට මාමා මුදල් ගෙවන්නටත් ඇත.) අදටත් මම හිත හොද කම ලෙස සිතමි. එහි වැරද්දක් තිබුනාට කමක් නැත. ඒ වැරද්දක් නොවන “වැරද්දේ” ආනිසංස ඔහුට ලැබී , දූ දරුවන්ගේ ආදර සැලකුම් මැද මාමා අදටත් හවසට පොඩි අඩියක් දා සොමියේ සිටී. කෙසේ හෝ තාත්තාගේ පිහිටෙන් ගමට ආ මාමා එහිම අවුරුදු කුමාරියක වූ නැන්දා සමග විවා වී ගංකාරයෙකු වූයේය. ගංකාරයෙකු පමණක් නොව මස්සිනාටම සරිලන ජාතියේ ගං බේබද්දෙකුද වූයේය… නුගේගොඩට එනතෙක් මා තුල ගම පිළිබද ඒ තරම් මතකයක් නැත්තේ ඒ වන විට මා දෙවනශ්‍රේණියේ පොඩි එකෙකු වීම නිසාය. ගම හා සම්භන්ධය ඇතිවූයේ හැම නිවාඩුවකටම ගමේ ඒම පුරුද්දක් වශයෙන් කෙරුණ නිසාවෙනි.දෙකේ පන්තිය තෙක් ගමේ තැන් දෙක තුනක අපි කුලී ගෙවල් වල උන්නෙමු.මේ නිවාඩුවේ සීයාලගේ ගෙදර ප්‍රධාන නැවතුම් මධ්‍යස්ථානය වූවාට මම ආසාම කලේ මාමාගේ ගෙදර ඉන්නටය. මාමා කලක් සිය මාමණ්ඩියගේ ගෙදර දරුවන් සමග නතරවී උන් අතර පසුව ඇතිවූ නෝක්කාඩුවක් මත මැටි ගැසූ තහඩු සෙවිළි කල තමන්ගේම නිවසක පදිංචියට ගියේය. මාමාගේ අපේ වයසේ දරුවන් සමග නිවාඩු කාලය ගතකිරීම විනෝදජනක විය. අපේ රස්තියාදුව පටන් ගැනෙන්නේ උදේ පාන්දරනි. බයිසිකල් රිම් පැදීම, ටයර් පැදීම, ගස් නැගීම, කැටපෝල විදීම උදේ වරුවේ වැඩසටහනට අයතිය. ඒ වැඩසටහනට උදේ අහාරයක් අදාල නැත. ගස් ගෙඩි ඕනෑ තරම් අපේ බඩවල් පුරවන්නේය. කුරුම්බා නම් හොද ලොද ඇතිය..පේර පොලිෂ් කලා මෙන් ගස් උඩ බබලයි, පිනිජම්බු අරවා මේවා එලෝකෝටියක් පලතුරු වර්ග ගම වටේම තිබේ. ඉතින් මොන “බ්රෙක්ෆස්ට්ද”? අන්තිමේ ඇලවල් දිගේ මඩනාගෙන හුංගන් මාලු අල්ලාගෙන බාල්දි වල මඩත් එක්කම හවස ගෙට එන්නේ බත් බඩගින්නේය. නැන්දා රසට උයන්නීය …කරවල නම් සුඛෝපභෝගී කෑමකි. එහෙව් එකේ ඉතිරිය ගැන කුමට කතාද… තුඹ කරවිල හොද්දක් සමග තුඹ තෙල්දාලා ද, හීනියට ලියා ගත් තුඹ මැල්ලුමක් සමග අපි එදා බත් පිගන් පිටින් ගිල දැම්මෙමු. නිවාඩුව ඉවරව ඇවිත් පින්තූර දෙස බලාගෙන මස් මාලු ධාන්‍ය පලා වර්ග ඇති සමබල අහාර වේල් ගැන කලු ලෑල්ලේ උගෙනගත්තෙමු.

Advertisements
This entry was posted in Uncategorized. Bookmark the permalink.

One Response to මාමා

  1. ඔයා කියන ඔය වයසේ මම හිටියෙත් ඔය පලාතේ . හැබැයි අවුරුදු දහයකටවත් පස්සෙ

    Like

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s