ලොකු අම්මා

අපේ අම්මාට අක්කා කෙනෙක්ද මල්ලී කෙනෙක්ද ඉන්නා අතරේ අඩු වයසෙන් මියගිය අයියා කෙනෙකු ගැනද පවුලේ අය කතා වෙනු මම අසා තිබේ. වයස දහනවය විස්ස කාලයේ මියගිය මේ අයියා නමට නොව ජීවිතයම සමාජවාදියෙකු බවද එකල නම් කී ප්‍රසිද්ධ සමසමාජ කණු සමග එකට වැඩ කල බොහෝ දෙනෙක් ආදරය කල කෙනෙකු බව ද කවුරුන් හෝ දුන් වසක් ශරීරගත වීම නිසා හදිසියේ මළ බවද අම්මා කියනු මට ඇසී තිබේ. හදිසියේ ඇතිවූ අමාරුව නිසා වාහනයට දා ගත් පසු ඔය කී මාමා දුන් පයින් පහරකින් දොරක් ගැලවී වැටුනු බව අම්මා දුකෙන් කියන්නී මම දැක තිබේ. එහෙත් ඒ මාමා මියගොස් තිබුනේ අප ඉපදෙන්නටත් පෙර නිසා අපගේ මතකයේ ඔහු නැත.
මට මතක ඇති අය අතරට අම්මාගේ අක්කා ලොකු පරාසයක් හිමිකරගන්නීය. හන්වැල්ලේ හෝ අවිස්සාවේල්ලේ සිට මට අවුරුදු හතර පහ වයසේදී අම්මාගේ තනේ එල්ලී කිරිබීම නතර කරගනු බැරිව මා දෙල්කද ගෙන්නාගෙන හරිහැටි කෑමක් බීමක් නැති අම්මාව ඒ කර්මයෙන් ගලවා ගත් හැටි පසුකලෙක ඈ මහා හය්යෙන් කියනා විට මා ලැජ්ජාවෙන් ඇලිල ගියෙමි. තවත් වරෙක ඈ මා සියල්ලන් ඉදිරියේ අපහසුතාවකට පත් කරමින් අඹ රඹුටන් වාර වල උදේ සිට හැන්දෑ වන තුරුම ගස් ගෙඩිම කා ඇග පුරාම හොරි හදාගෙන කස කසා සිටි කාලවල මා දෙල්කද එක්කාගෙන ගොස් සනීප කල හැටි කියන්නීය.ඊටත් වඩා ලැජ්ජාව හොරිත් හොදවී කාලයක් යනතුරු ‘අහවල් එක’ කස කසා හිටි හැටි ඈ රගපාමින් කියන එකය. ලොකු අම්මා මා දන්නා කාලයේදී අපව බලන්නට එනවිට මහා බඩු මල්ලක් උස්සා ගෙන ආවාය. එහි පවුලේ සැමටම වාගේ ඕනෑ දේවල් තිබුනේය. විශේෂයෙන් පොඩි එවුන් වූ මගේ ලග අක්කාටත් මටත් කඩචෝරු හා පළතුරු වර්ග තිබිණි. ඈ එන්නේ සුමාන දෙකකට සැරයක්ය. මෙ දවස මට නම් ලෙඩ දවසකි. සියලුම කොල්ලන් එදාට මගේ ලෙඩේ ගැන දනිති. එහෙත් හේතුව නොදනිති. දෙල්කද පොළෙන් ලොකු අම්මා ගෙනෙන බූන්දි, පුහුල්දෝසි තල කැරලි හා යාපනේ බට් ගහේ සුවද හමන අඹ සෙල්ලමට එන්නට බැරි ‘ලෙඩේ’ බව උන් දැන සිටියානම් උන් මා කිසිදා පහුවෙනිදා සෙල්ලමට ගන්නේ නැත. ඒ කෑම බීම ටත් වඩා අප ආසා කල තවත් දෙයක් තිබිණි..ඒ ඇගේ හිනාව සහ නොනවතින රස කතාවයි. ඈ අප අපම ගැන, අපේම අය ගැන රගපාමින් කියන කතා ‘නරඹමින්’ අපි බඩවල් අල්ලාගෙන සිනාසුනෙමු..ඇගේ පැමිණීම අපට අවුරුදු මෙන් රස කෑම සහ සතුට ගෙනාවාය.පහු කලෙක මගේ ලොකුම අයියා විදේශගතව පැමිණෙන සැම නිවාඩුවකටම වාගේ ඈ අපේ ගෙදර එක්කාගෙන ආවේය. ඔහුද පොඩි දරුවෙකු මෙන් ඇයගේ සුන්දර කතා රස වින්ද හැටි තවම මට මතක තිබේ.. අපි පැදුරු එලාගෙන මහ රෑ වනතුරු කතා අසාගෙන සිටියෙමු. (සමාවෙන්න මෙය කියවන් ඔබට අමුතු වූවාට මට ම කියා ඇදක් හිමිකරගැනීමට මට පලමු රස්සාව ලැබ තිස්සමහාරාමය පැත්තේ සුන්දර හෝටලයක රස්සාවක් ලැබීම හේතුවිය.)මේ කතා අහන කාලයේ ඇය තම පෞද්ගලික ජීවිතයේ අදුරු අත්දැකීමක් අත්විදිමින් සිටියාය. සමහර විට ඇය ඒ ‘සිදුවීම්’ එකල දුකක් සේ නොසිතන්නට ඇත එහෙත් පසු කලෙක ඈ ඒ තීරණය නිසා අපමණ දුක්විදි බව මා අත්දැකීමෙන්ම දනිමි.

Advertisements
This entry was posted in Uncategorized. Bookmark the permalink.

2 Responses to ලොකු අම්මා

  1. ආ එහෙනං මේ අරු අයියගෙ මල්ලි ; අනේ කොච්චර වටිනවද නේනම ලියුවනං

    Like

  2. ඔය මැරුණු මාමාගේ නම දාස මාමා. ඔහුගේ ෆොටො එකක් ගෙදර තිබුනා. ඔහු පිරිසිඳු වාමවාදියෙක් බව කියනවා. මමවත් දැකලා නැහැ. ලොකු අම්මා ගැන නම් පොතක් ලිව්ව හැකි.

    Like

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s